/Chodzi o... Maryanne.
/Chciałbym... panie Stewart, /chciałbym z panem porozmawiać.
/Przyjechałem do Washburne Crick, /żeby porozmawiać z panem...
/O, dobry Jezu... /do pańskiego domu...
/Przyszedłem do pańskiego domu, /żeby porozmawiać o Maryanne.
/Chciałbym...
/Chciałbym bardzo poprosić...
/Maryanne... /chciałbym porozmawiać z panem o Maryanne.
/Chodzi o...
/Chodzi o Maryanne.
/Maryanne...
TERENY STANU DAKOTA 11 SIERPIEŃ 1879
Co to?
Sama drzazga boli bardziej, niż jej wyciąganie.
W porządku?
Mary...
/- Nie jestem śpiąca. /- Opowiem ci bajkę na dobranoc.
/Też musisz odpocząć, Mary /Jeśli chcesz wyglądać ładnie,
/kiedy twój Irlandczyk /przyjdzie jutro w zaloty.
Bądź cicho.
/Co się dzieje?
Zabierz go stamtąd.
Co się dzieje?
- Byli w domu Williamsów. - Indianie?
Zostań z kobietami.
Do piwniczki. Już.
Przygaś lampę i zamknij drzw. Nie otwieraj ich pod żadnym pozorem.
Tato!
/Tato!
- Mamo... - Cicho!
Josh, nie płacz. Bądź dzielny.
/Maryanne!
Mary?
Jest ktoś w domu?
Panie Williams, Stewartowie...
O, Boże.
O, Jezu...
Stewartów nie ma. Spokojnie...
Maryanne mówiła ci, że wyjeżdżają?
Nie.
- Co z Williamsami? - Musisz...
O, Boże...
Indianie ich porwali. Niech im Bóg dopomoże.
Musimy ich odbić.
- Powiesiłem trzech ludzi na tym drzewie. - Naprawdę?
To byli Indianie. Wisieli, aż skonali.
Niech pan nie karmi Dobie'go tym bzdurami, panie Parcher.
To nie bzdury. To historia.
Niech chłopak wie, skąd pochodzi.
Proszę nie przeklinać|przy moim synu.
Tak, proszę pani.
Wszechmogący Boże... czy to ciasto kokosowe?
Mama specjalnie kupiła.
Upiekłam. Kokos pochodzi ze wschodu.
Dziesięć lat temu, nie dalej, niż milę stąd,
musiałem zjeść konia, żeby przeżyć.
To odrażające.
To nie był mój koń.
Chodzi o to, że siedzimy tu teraz, zajadając ciasto kokosowe.
Prawdziwy cywilizowany kraj.
Jest jeszcze kurczak i chleb kukurydziany.
Wiem...
Zajmę się tm chlebem kukurydzianym.
Jeździec.
Posłuchaj, kowboju,
zabierz matkę do domu.
Nosi śmieszny kapelusz. To chyba pański pomocnik, pan Coffee.
Każdy może nosić śmieszny kapelusz A to nie niedzielna przejażdżka.
- Zabierz matkę do środka - Chodźmy, Dobie.
Idźcie już.
- Coffee, do cholery. Mieliśmy piknik. - Indianie.
Zabili...
Proszę Od pana Claya.
Porwali Maryanne. Całą rodzinę.
Umiem czytać.
Jezu...
Indianie zabili też córeczki Williamsów?
Nie... chyba zrobił to pan Williams.
To straszne.
Jeśli mamy do czynienia z Krukami albo Ute,
Dobie może zobaczyć rzeczy których nie powinien oglądać.
Już podjęłam decyzję.
Indianie odebrali ci już|jednego mężczyznę.
Nie chcę, żebyś straciła następnego.
Nie mam w tym domu mężczyzny. Mam chłopca.
Zabierz go, do Washburne Crick i przywieź z powrotem,
to może będę miała dwóch.
- Konie gotowe? - Tak.
- Wszystko przygotowane, panie Parcher. - Zatem, do dzieła.
Pan Parcher przeżył wszystko co ten kraj mu zgotował.
Trzymaj się go i uważaj na niego a nic ci nie będzie.
Powinna była bardziej krwawić.
Dziewczynki też.
Ida i Daphne...
chyba tak się nazywały.
Chcesz zaczekać na zewnątrz?
- Nie. - To dobrze.
Zastanawiam się, jaka broń mogła zostawić taką ranę.
Żadna, jaką znam...
Być może, jakieś... dłuto.
Ta strzelba ma tylko dwa naboje.
Musiałby przeładować jeśli chciał wszystkich zabić.
Każda chrześcijanka wolałaby śmierć od pojmania.
Pan Williams zdążył przeładowa, bo jego żona dała mu na to czas.
Jeśli do tego dojdzie, mam nadzieję że będziesz wystarczająco silny,
żeby zająć się swoją matką.
Sądzę, że...
mógł to zrobić tarzający się bizon.
Widzę, że znalazłeś sobe jamę w ziemi, Will.
Tak...
cztery ciała i szóstka zaginionych. Większość to kobiety i dzieci.
- Przyprowadzę konie - Zaczekaj.
Ja tu dowodzę.
Muszę wiedzieć, na kogo polujemy.. i jak długo Indianie ich mają.
Prawie dzień.
Cóż... to wystarczająco dużo czasu, żeby te kobiety...
Więc na co jeszcze czekamy?
Chcesz samotnie udać się na indiańskie święto wojenne?
Te dzikusy obedrą cię ze skóy jak pomarańczę, chłopcze.
Posłuchaj go. Załatwimy to, jak należy.
Bez obaw. Znajdziemy ich.
Nic ci nie jest?
Powinniśmy za nimi pojechać.
Znałeś tych ludzi?
Tak.
Znałem Stewartów.
To Maryanne.
Jest twoja?
Starałem się o to.
/Na krzyżu krwawi Zbawca mój,
/umiera w mękach Król,
/Czemuż poświęcił żywot swój,
/dla marnego robaka, jak ja?
/Ciało Jezusa udręczone,
/we własnej krwi skąpane,
/lecz dusza jego nieśmiertelna,
/spogląda na nas w boskiej chwale.
Chryste...
Kim jest Indianin Henry'ego Victora?
Dziesięć Niedźwiedzi. Z plemienia Kruków.
Płacą mu za jego pracę.
Ty, Walnut,
kantyna Victora świeci pustkami.
Nazwał cię "Walnut. "Walnut" ang. "orzech".
Zgadza się.
Tak się nazywasz?
- Nazywam się Callaghan - Callaghan...
Jesteś Irlandczykiem?
Ten, który nazwał mnie "Walnut" |myśli, że jest lepszy ode mnie,
bo nigdy nie był niczyją własnością.
Nie zwerbowali mnie. Jestem kucharzem w forcie Lincoln,
ale płacą mi i mogę odejś, kiedy zechcę.
Rozumiesz?
Jasne.
Fergus Coffee.
Coffee... "coffee" ang."kawa"
Jesteś czarny?
- Przekleństwo... - Co?
Nie znajdziemy porwanych białych na terenie rezerwatu.
Wiem o tym.
- Moglibyśmy się odłączy. - Moglibyśmy...
ale byłoby nas tylko czterech, a nie wiemy ilu jest czerwonoskórych.
Musimy znaleźć Stewartów.
Zrobimy to z pomocą Victora to dobrze. Bez...
Wiele razy mogliśmy zginąć, a żyjemy...
Panie Parcher...
W porządku, Dobie.
Wdepnął w norę piesków preriowych.
Słuchaj, kowboju, wyrwij do przodu i zobacz,
ile jeszcze możemy pociągnąć, zanim rozbijemy obóz.
Tak jest.
Ruszaj.
Czemu tak się pieścisz z tym chłopakiem Już widzi w tobie Jezusa.
Zalecam się do jego matki.
- To chłopak Gertrudy Spack? - Tak.
Szczupła kobietka.
Mógłbyś go, po prostu szturchnąć.
Popatrz no tam.
Czy to koń?
Spójrz.
- Zobaczył nas - Myślisz, że o tym nie wiem?
- Więc dlaczego nie ucieka? - Może go zapytamy?
/Musimy znaleźć tych białych ludzi.
Parcher...
/Ci biali ludzie.
/Źli Indianie zabrali.
/Ty pomożesz. /My cię wypuścimy.
Nie mamy na to czasu.
Więzień będzie nas spowalniał.
Tak, cóż...
wolę iść we właściwym kierunku |niż jechać z głową schowaną w dupie.
Chciałbyś teraz być panią Stewart?
To nie twoja szarża, Clay.
Ci żołnierze są po moim dowództwem.
Moim.
Dopóki jedziesz z nami, ty też.
Ten Indianin gówno wie.
Nie pisnąłby słowa, nawet gdyby coś wiedział.
Tak... będzie gadał.
Będzie gadał.
Walnut... przepraszam, Callaghan.
Nie chcesz tego oglądać.
- Powiedział już cś? - Ani słowa.
Przestali go pytać|pół godziny temu.
Co to jest?
Co to jest, do diabła?
Woreczek na tytoń.
Brzydki jak kupa.
Zrobiony z Indianina,
wielkiego drania imieniem Zmarszczony Worek.
Jezu Chryste...
Co to jest?
Cholera, synu...
To moszna, Dobie.
Nie lubię Henry'ego Victora.
To wór końskiego łajna.
Chciałem się zaciągną w Nowym Jorku.
Nie było żadnej pracy. Nie dla Irlandczyków i innych,
których mieli za bandę złodziei i żebraków.
Brzmi znajomo.
Przybyłeś do tego kraju sam?
Miałem siostrę Zmarła z wycieńczenia na statku.
Wrzuciliśmy ją do morza.
Wszystko wrzucaliśmy do morza, z obawy przed infekcją,
ale zdążyłem zabrać.. jak to się nazywa?
Broszka.
Należała do naszej matki. Dałem ją Maryanne Stewart.
W nocy da mu spokój, jak Bóg da.
Cholera...
mam nadzieję że mnie za to wyleją.
No, dalej... zjedz coś.
/Obudzisz się w swoim grobie.
/Będziesz żył, gdy będą jeść.
Śmiało, jedz. Dalej.
Mój tatko był jednym z tyc na pierwszej linii,
którzy odpierali Siouxów w bitwie pod New Ulm.
- Znasz historię New Ulm, chłopcze - Tak.
Mój ojciec tam poległ.
Mam nadzieję, że wiesz że umarł jak bohater.
Wypiję za twojego ojca.. jak każdy przy tym ognisku.
Postarajmy się żeby coś takiego
już nigdy nie zdarzyło się w tym kraju.
- Wypiję za to - Każdy toast jest dobry.
Kto nakarmił mojego Indianina?
Nie znajdziemy tych osadników, póki on nie zacznie gadać.
Nie będzie jadł póki nie zacznie gadać!
Kto nakarmił mojeg przeklętego Indianina?
Walnut!
Ty parszywy...
Walnut!
Gdzie jesteś?
- Niech ktoś poszuka tego zdrajcy.. - Ja go nakarmiłem.
- Ty ignorancki sukinsynu. - Henry...
Wyciągniesz ten rewolwer...
i cała wasza czwórka zawiśnie w ciągu godziny.
Chryste, Henry... przecież by do ciebie nie strzelił.
Jeśli Coffee skarmił go tym samym gównem którym karmi nas twój kucharz,
to na pewno się nie najadł.
- Daj z tym spokój. - Tak...
Ja tu dowodzę.
Ja.
Nie pozwolę podważać|mojej władzy.
Przeproś tego człowiek za podważanie jego władzy.
Przepraszam za podważanie pańskiej władzy.
Koniec picia. Kładziemy się spać.
Chcę trzech ludzi na straży do świtu Broń gotowa do strzału.
Ktokolwiek spróbuje wślizgnąć się do obozu,
cokolwiek się poruszy.. zabić.
Kto tam?
Nic ci nie jest?
Samuel, wstawaj.
Jezu Chryste, Samuel... ty pijany zasrańcu.
Co my tu mamy? Zobaczmy...
Kto tam?
Obudź się, Samuel.
Obudź się, Samue, na miłość boską.
Gówno prawda!
Ktoś musiał widzieć tych gównianych dezerterów.
Nie uwierzę, do cholery że czterech ludzi opuściło obóz
i nikt nic nie zauważył do diabła!
Co się stało?
Dzień dobry, kochanie.. Henry Victor stracił w nocy kilku chłopców.
Jak?
Dobre pytanie.
Co ma teraz do powiedzenia?
Dobrze wiemy, że to nic nie da.
/Cieszę się, że bia i /też im smakują.
- Co? - Mówi, że lubi białych.
/Kopacze.
Mówi o innym plemieniu. Górnicy.
Nie powiedział "górnicy" |Podziemni ludzie.
Użył słowa.. kiedy zwierzęta ryją w ziemi.
/Plemię Kopaczy /W nocy?
Mój człowiek się tym zajmie, Will.
/Gdzie znajdziemy tych Kopaczy?
/Oni znajdą was.
/Nawet jeśli już smakujes / jak biały.
Do jasnej cholery, Henry!
- Nie dotykaj mojego Indianina! - John...
- Nie waż się dotykać mojego.. - Mam dość wrzasków tego człowieka.
I tak gówniany z niego informator. Uzyskamy odpowiedzi w rezerwacie.
To nie Siouxowie, Henry. Właśnie powiedział: "Kopacze".
Musimy stawić czoła wrogowi Rozumiesz?
- Idziemy do rezerwatu. /- Panie Parcher!
- Co o tym sądzisz, kowboju? - Nie wiem.
Tutaj jeszcze jedna. Trzecia tam.
Gówniany los...
Henry Victor prędzej odpuści Siouxom, niż podąży tym śladem.
Przepraszam...?
Chyba opuszczamy naszą wojskową eskortę.
Ostatni raz dostałem tak w kość w wąwozie Darrows.
Tak...
- Dobie, co sądzisz, kowboju? - Jest w porządku.
Muszę iść do haźla.
- Dobrze sobie radzisz, Dobie. - Dzięki.
Prześpij się |Wyruszamy grubo przed świtem.
Mamy tylko kilka dni, żeby odnaleźć Stewartów,
zanim przestaniemy chcieć|ich znaleźć.
- Myślisz, że oni zdezerterowali? - A nie zostali wywleczeni?
Jeśli tak, mam nadzieję że umarli szybką śmiercią.
Słyszałeś kiedyś o plemien u|o nazwie Kopacze?
- Będziemy czuwać po dwie godziny - Dobra.
- Jezu...! - Nie strzelaj!
Nie strzelajcie!
To ja, Callaghan. Kucharz Victora.
Cholera... Walnut. Chcesz dać się zabić?
Nic nie wiem o pozostałych. Nawet nie wiedziałem, że zaginęli.
Jeśli jedziesz z nami, pracujesz dla nas.
Paskudna praca w nieprzyjaznym kraju.
Jedziesz z nami i słuchasz poleceń, słyszysz?
Mogę spytać, który z ws jest szefem?
Jesteśmy wspólnikami.
Słuchaj Parchera i rób to, co mówi Clay.
Niech mnie diabli, on zna zasady.
Witamy u nas, Walnut.
To nie ma sensu.
Niczego nie dotykajcie.
Kto zabiera ludzi i konie i zostawia sprawny zaprzęg?
To jest coś, czeg jeszcze nie widzieliśmy.
Jedziemy dalej, co?
Którędy pojedziemy?
Chyba pojedziesz tam, dokąd ci każemy.
- Co z wozem? - Mamy go nie ruszać.
A niech to...
Gówno.
Co się stało?
Co, do diabła...?
/Jezu... Boże...
/Oddycha.
Nie jest od Stewartów.
Więc kim jest?
- Tak jak u żony Williamsa. - I też powinna bardziej krwawić.
Nadal jest wilgotna.
- Jeszcze jakieś okaleczenia - Sam widzisz.
Coś drapie.
Została czymś zatruta.
- Co jeszcze? - Czego jeszcze chcesz, John?
- Indianie ją zgwałcili - Skąd mam wiedzieć, do diabła?
- Coś drapie wewnątrz niej - Co ty pleciesz?
Też to słyszę.
To w jej bucie.
Zdejmij go.
- Dlaczego pogrzebali ją żywcem - Nie wiem.
To cud, że żyje.
Co z jej krzyżykiem? Utknął w niej.
A jeśli pogrzebali Maryanne?
Znajdziemy ją.
Weź... jest twój.
- Co mam z nim zrobić - Nie wiem, do czarta.
Zapytaj swojego stwórcy. Twoja zmiana.
Jedź do Fortu Lincoln i zostań z ną. Zabierzemy cię, jak będziemy wracać.
Mogę was dogonić za dzień lub dwa.
Za dzień lub dwa, ci zaginieni mogą być trupami... albo jeszcze gorzej.
Nie jedź noc, bo stary Wróbel połamie nogi.
- Wiem o tym, proszę pana - Dasz sobie radę.
Nie powierzyłbym tego zadania nikomu innemu tutaj.
Wystarczy!
Ruszamy!
- Nie podoba mi się ta cisza - Spokojnie.
Tam.
Wyglądają na Siouxów.
Cholera... otaczają nas.
Naprzód.
Do diabła! To było powitanie!
Mamy kłopoty?
Tak sądzę.
Postrzelili mnie.
Jezu Chryste, koń Walnuta cię kopną. A zasłużyłeś na coś gorszego.
Dotknij tego rewolweru bez pozwolenia, a wsadzę ci go w tyłek, zrozumiałeś?
O, tak...
Naprzód.
Cóż...
nie myśl, że próbuję za dużo sobie pozwalać.
Dużo lepiej.
Pozwolisz...?
Jezu...
ty nie śpisz.
Próbowałem... tak mi przykro... co oni ci zrobili?
Myślisz, że ci Siouxowie byli z plemienia Kopaczy?
Siouxów jest więcej, niż można zliczyć.
Jak to możliwe, że jeszcze o nich nie słyszeliśmy?
Chyba wkrótce nam się przedstawią.
Przez niego nie jesteśmy zbyt lubianymi białymi w Dakocie.
- Mam zamiar zwolnić go, jak wrócimy - Amen.
Zostanę, póki nie znajdziemy Stewartów.
To może być już niedługo.
Ten Indianin, do którego strzeliłeś chciał rozmawiać, chciał handlować,
a jedyne, co mógł dla nas mie, to bali ludzie.
Nie handlujemy białymi.
To ma być zemst czy wyprawa ratunkowa?
Nie mamy powodu myśleć, że nie żyje Wciąż możemy ją znaleźć.
Ma rację.
Ruszamy dalej, nie śpimy, nie...
Jezu... Clay.
Nie marnuj kul. Strzelaj, gdy podejdą bliżej.
Jak długo będziemy tu leżeć?
Mogli się na nas zaczaić.
Koń zaczyna śmierdzieć.
To trujący dąb, tak?
Tak wygląda.
Coś ci powiem, włóż rękawice.. i narwij tego tyle, ile zdołasz.
Nie czekamy do świtu.
W Georgii kazali nam wypalać to gówno.
Tak?
Znałem człowieka, który przypadkowo nawdychał się dymu.
Krwawił z płuc przez dwa dni...
Jesteście gotowi?
...utopił się we własnej krwi.
Wszystko gotowe.
Dobra, podpalmy to i wynośmy się stąd.
To trochę nie w porządku.
Dzięki temu będziemy mogli ruszyć dalej.
Myślałem, że nie wyznajesz żadnej religii.
Będziemy wiedzieli, gdzie spoczywa.
Nie stawiaj go.
Jeśli Indianie znaleźliby grób białego, mogliby...
odkopać go i wydłubać mu ocz, żeby oślepić go w świecie duchów.
To znaczy, że zawracamy?
Nie. Cholerni farmerzy...
John Clay nasikałby na nas z Nieba, gdybyśmy teraz zawrócili.
Jak myślisz, jak on to robi?
Śpi, jadąc konno.
Chciałbym wiedzieć |Nie zmrużyłem oka od wczoraj rana.
Chciałbym mieć swój kapelusz.
Ciężko mi to pojąć... że John Clay nie żyje.
Znałem go od kiedy byliśmy dziećmi.
Udało się kiedyś kogoś odbić?
Kobiety... od Indian?
Ja nigdy... nigdy żywych.
Ja...
Spotkałem kiedyś kobietę, która wrócił, ale nie była już sobą.
Ale przeżyła.
- Wezmę pierwszą zmiaę. - Nie. Prześpij się.
Ja będę pilnował.
Callaghan!
Parcher!
Nie mogę znaleźć Parchera.
Czemu tak mocno się pali?
Obudziłem się od gorąca a jego już nie było.
Coś się szykuje.
Używa nas.
Indianie widzą ognisko, atakują na, Parcher widzi Indian.
Sukinsyn.
Rozrzuć drewno, niech przygaśnie.
Słyszysz to?
Prawie jak...
Zastrzelcie ich!
Moja szyja...
Mamy jakieś bandaże?
Nie krwawię |Nawet tego nie czuję.
Jezusie... teraz nie czuję ręki Co ten Indianin mi zrobił?
To nie byli Indianie.
Masz. Oczyść to.
Jakim prawem wystawiasz nas, jak przynętę?
Żadnym prawem. To mnie pocięli, do cholery.
- Nie czuję twarzy - Otoczyli nas.
- Chyba czekają, aż pójdziemy spć. - Niech czekają, przeklętnicy.
Coffee, możesz mi dać.. ten krzyżyk?
Jeśli nie wrócę z wami, daj go ode mnie, pani Gertrude Spacks.
Albo daj go Dobie'mu i powiedz, że to dla jego matki.
Dobrze. Jeśli do tego dojdzie.
Doceniam to.
Ogień!
Bądźcie ostrożni.
Nie wiemy, czy to przyjaciele.
Cóż, póki to ludzie...
/Przyjaciele.
/Pokój.
/Jesteś naznaczony /Kopacze.
Co ona mówi?
Jesteśmy przeklęci.
/Wierna.
Ma na imię Faith "faith" ang."wiara"
/Kopacze zabili moją rodzinę.
/Ostatniej nocy zabiłam mojego męża, /żeby nie musiał cierpieć pożerania.
Mówi o Kopaczach. Zabili jej rodzinę.
- Zapytaj jej, gdzie są - Jak ich znajdziemy?
/Kopacze. /Skąd są?
/Przybywają co trzecie pokolenie.
/Chcieliśmy uciec na wschód. /Za wielką rzekę.
/Kopacze. /Co to jest?
/Byli tu przed białymi ludźmi.
/Nawet przed wszystkimi ludźmi. /Karmili się bizonami.
/Zakopują pożywienie /Żeby zgniło.
/Zatruty nie może spać.
Używają jakiejś trucizn. Zagrzebują swoje ofiary żywcem.
/Kiedy krew stwardnieje, /a organy zmiękną,
/wracają i jedz. /Piją.
- Wyjadają miękkie częśc. - Miękkie części?
Co to znaczy?
Lubię swoje miękkie częśc. Cholera...
/Wybiliście bizony, więc Kopacze /znaleźli inne pożywienie.
/Mój ojciec mówił /że Ute walczyli z nimi,
/ale Ute są tak samo nikczemni /jak biali.
/Oni nie pomogą.
Indianie Ute wiedzą jak ich zabić.
Wie, jak powstrzymać truciznę?
/Wyleczyć /Zrobić dziurę?
/Możesz umrzeć.
- Ute mogą wiedzie. - Co ze Stewartami?
Co z nimi?
Nie możemy przestać szuka, żebyś znalazł swoją odtrutkę.
Znajdziemy Ute, zaprowadzą na do plemienia Kopaczy.
Zabijemy Kopaczy, odzyskasz swoją dziewczynę,
zbudujesz domek na prerii, będziesz się bawił w Amerykanina.
Faith idzie z nami?
Albo ją zabiję.
Coffee, widzisz ten siniec na szyi Parchera?
Na rękach i twarzy też.
On się rozpada.
Chyba nie chcę nadstawiać karu dla jakiejś gównianej, indiańskiej mikstury.
Nie ryzykuję dla niego.
Wciąż myślisz, że odnajdziesz dziewczynę Tę Maryanne Stewart?
A jeśli wygląda, jak on?
Wtedy też będę bardo potrzebował tego lekarstwa.
- Co to za zamieszanie? - Tylko rozmawiamy.
Wydawało mi się, że słyszałe swoje nazwisko.
Nie mówcie mi, że już się zmęczyliście.
To terytorium Ute.
/Twoja rana się zaznaczyła.
/To tak cię znajdą.
Co powiedziała?
Nic.
Ruszajmy.
- Jesteśmy na miejscu. - Co?
Tu niczego nie ma. Jesteśmy w środku przeklętego pustkowia.
Ute przyjdą Tylko musimy zaczekać.
Zdejmijcie mnie z tego konia. Dupę mam jak czerstwy chleb.
/Nie powinniśmy stawać.
Chodź Zejdź z konia.
/Nie zatrzymujmy się /Robi się ciemno.
/Zabiją nas wszystkich.
- Chryste... - Chodź.
/Zabiją nas wszystkich.
Masz otwarte oczy, kumplu?
Słyszysz, Coffee?
Tak. Nie śpię.
I niech tak zostanie.
Myślisz, że ten chłopak i jego squaw spróbują odejść?
Słyszysz, co mówię?
Nie chciałbym musieć zastrzelić kogś, kto spróbuje... mnie tutaj zostawić.
Co, do diabła?!
- Widzieliście te stwory? - Postrzeliłeś mnie w cholerną nogę!
Bądź wdzięczny, że ci pomogłem...
O, Jezusie... nie mogę...
Jezu, Boże... czy to się nie skończy?
/Włóżcie drewno do ognia.
Mówi, żeby dołożyć do ognia.
/Musimy jechać /Poruszać się.
/Znajdą go po jego ranie.
/Zostawmy go. /On już jest martwy.
/Musimy jechać /Poruszać się albo umrzemy.
Co ona mówi?
Plecie bzdury. Squaw histeryzuje.
Użyj rąk. Pokaż.
Chryste Panie...!
- Chce, żebyśmy jechali! - Nie! Zostajemy... tutaj.
Nie będziecie słuchać czerwonoskórej suki!
Wie więcej, niż ty.
Dasz radę jechać?
Jeśli wsadzisz mnie na konia...
Do diabła!
Zostajemy... tutaj, do cholery!
Coffee!
Nie...
Niech cię... piekło pochłonie, Coffee Niech cię diabli...
Lepiej proście Boga, żebym umarł.
/Coraz bardziej krwawi.
Coffee... musimy coś zrobić z moją nogą.
Chodź.
Dobry Indianin.
/Umiesz mówić Nie znać angielski.
Zastrzel ich.
- Nie mam kul. - Puść mnie. Weź strzelbę.
/Jesteście Ute.
Dzięki Bogu... że zesłał nam Ute.
- Francuski? - Tak...
/Mówię po francusku /Tak jakby...
/Dobrze. Mówić po francusku.
/My dobrzy Indianie. /Przyjaciele.
/Szukamy rodziny białych.
/Zabrani przez...
Kopaczy.
Puść mnie i łap za strzelbę.
/Martwy. /Naprawimy problem.
/Mała rybka...
/polujemy.
/Polujemy z małą rybką.
Mówi, że cię wyleczy Coś o małej rybce.
/Nie rozumiem.
/Mała rybka.
/Używać chorego jak małej rybki /Rozumiesz?
Wciąż gada o małej rybce.
/Od chorych.
O, Jezu Chryste wszechmogący... On mówi...
O mówi o przynęcie.
Nie! Jezu Chryste... on mówi o przynęcie.
- Puść mnie! - O, Boże!
O, Boże!
/Pójdziecie za nami, umrzecie. - Zastrzel go!
/- Mała rybka stracona. - Zastrzel tego sukinsyna!
/- Mała rybka już nie żyje - Nie pozwól mu mnie zabrać!
/Mała rybka na pułapkę.. /zostańcie, my naprawimy.
Odeszli?
Nie wiem.
/On już nie żyje /Jeśli pójdziesz, zabiją cię.
Chyba nie chcesz za nimi iść, co?
Boże...
Coffee?
Ona nie żyje.
Wracajmy do domu.
- Muszę iść po Parchera - Wcale nie musisz.
On był martwy zanim ci Indianie tu przyszli.
To nie dla niego.
Nie wiemy, jak wyleczyć|truciznę Kopaczy.
- Nie wiemy, jak ich zabić - Chcę wrócić do domu.
Maryanne porwali z domu.
W domu nie jest bezpiecznie.
/Cicho!
Jezu... Coffee. Dzięki Bogu.
- Słuchaj... - Co?
Coś mi dali.
Kazali mi pić.
Pić Co to było?
/Nie!
Zatruliście małą rybkę...
żeby zatruć ich.
/Włócznia!
Nie udało się.
/Nie udało się.
/Nadal żyją.
To światło słoneczne. Spaliło ich żywcem.
Ute ich otruli.
Podali coś Parcherowi co ich uśpiło.
Jeśli ten Indianin umrze, nigdy nie znajdziemy trutki.
Cholera.
Kiepska sprawa.
Mogę pojechać do fortu Bismak i wrócić z lekarzem za dwa dni.
- Czy on pożyje tak długo? - Nie wiem.
A ty?
W drogę.
No, chodź... ruszaj, stary draniu Dalej...
Irlandczyk Parchera...
Niech mnie diabli... Irlandczyk Parchera.
Mój Boże, człowieku, powiedzieli mi, że tu jesteś.
Rad jestem, że przeżyłeś, synu.
- Niestety, Will Parcher nie przeżył - Wiem.
Tak... co, do diabła, ci cholerni Indianie robią?
Pogrzebaliśmy go jak należy.
Chłop miał łeb na kark i za to go ceniłem.
Trzeba było czterech dni i sporo bólu,
żeby zmusić Siouxó do powiedzenia nam tego,
czego Parcher domyślił się|od razu.
W tej chwili, zwiadowcy tropią Ute na północy.
Indianie potrafią dać łupnia małej bandze ale walczyć nie potrafią...
Gdzie jest Callaghan?
Kto?
Był twoim kucharzem Był z nami...
Walnut! Walnut... niech spoczywa w pokoju.
Byłby mi winien życie, gdyby przeżył.
Musieliśmy amputować mu nogę i wtedy umarł.
Bredził od rzeczy, miał halucynacj, zanim rozstał się z tym światem.
Oczywiście... nie odnaleźliśmy Stewartów.
Wątpię, czy by nam się udało.
Prawdopodobnie byli martwi, zanim zaczęliśmy ich szukać.
Cóż... jedyne, co możemy zrobić to upewnić się,
że ci Indianie już nigd czegoś takiego nie zrobią.
# Hush-a-bye, don't you cry.
# Go to sleep, you little baby.
# When you awake we will have cake.
# And all the pretty little horses.
# Dun and bay, sorrel and gray.
# A pall with 6 white horses.
# Dun and bay, sorrel and gray.
# And all the pretty horses.
# Way down yonder, down in the meadow
# There's a poor little lamb.
# The bees and flies and plucking out its eyes.
# Poor little lamb crying for its mother.
# Crying for its mother.
# Mama gone and Daddy gone.
# Oh, you miss our little baby.
# So when you wake we will have cake.
# And all the pretty little horses.
# Dun and bay, sorrel and gray.
# A pall with six white horses.
# Dun and bay, sorrel and gray.
# And all.
# Those pretty little horses.